پروانه  باشم، شمع  تویی                      ویرانه باشم،جمع  تویی

سر  بگیرم  به  سویت                         جوی  باشم، دریا  تویی

چشمک  میزنم  نگاه  کن                       ستاره  باشم، ماه  تویی

ز  تو خندم، از تو  نالان                        دیوانه باشم، غم  تویی

در آغوشم بگیر تا وسعتت باد                  من کویرم، دریا  تویی

تشنه ای؟ می بارم  تو بخور                     ابر  منم، زمین  تویی

فریاد! قطره ای  آب  بده                    دل خشکیده ام،ساقی تویی

آب دهان گر بریزی سوی من               سیراب شوم،خوب تویی

در آغوشت بگیرم،گر بسوزم                  شب پره ام،آتش  تویی

از خودم                                                                             نیمائده

نوشته شده توسط نیمائده در جمعه 4 خرداد1386 |